خوابهای کودکانه

در دل سیاهی شب

در آن زمان که تا سپیده صبح هنوز یک رویای شبانه باقیست

در میان سکوت سنگین این تاریکی

از دوردستها نوایی به گوش میرسید

نوایی که با آهنگی دل فریب  زمزمه میکرد  :

به این شب سیاه  به این حلال ماه وبه این چشمک زیبای ستاره ها قسم

که دوستت دارم

و چقدر دل نشین بود این آوای شبانه

با دمیدن سپیده صبح

سیاهی شب به پایان رسید

ماه ناپدید گشت و

چشمک ستاره خاموش شد

و ...

چقدر آسان بود انکار قسمها