خوابهای کودکانه

شانه هایت را به من قرض بده

باور کن جایی برای گریه کردن ندارم

می خواهم به آغوشت پناه بیاورم

از تنهایی میترسم

مرا در آغوشت پنهان کن

نگاه چشمانت را برای لحظه ای به چشمانم بدوز

به گرمای نگاهت نیاز دارم

باور کن سردی نگاه دیگران بدنم را بی حس کرده است

دستانم را در دستانت بگیر

تا برای لحظه ای طعم داشتن یک همراه را حس کنم

میدانم به چه فکر میکنی

ومیدانم که میدانی عشق را گدایی میکنم

شرمنده نیستم

زیرا که میدانم زیاده خواهی نمیکنم